branden,trappen en pinguins....

Zondag …
…komen we aan ’t eind van de middag aan bij de enige camping in Katoomba (Blue Mountains). ‘Had niet 5 minuten later moeten zijn of we hadden een enorme ruzie gehad: Paul vond reserveren namelijk niet nodig (gezien de ervaring dat alle campings nauwelijks bezet zijn), maar we hadden wel de laatste “powered site”…Na ons ettelijke campers rechtsomkeer zien maken.
Als we de camping oprijden, opzoek naar ons plekje zien we 2 oude bekenden: (in koor:) Agnes en Dennis! ‘Drinken samen wat en wisselen weer tips uit. (zij leveren morgen hun camper in en vliegen donderdag terug; dit was dus de laatste (5e) keer dat we elkaar bij toeval troffen)
De branden zijn nog niet geblust, maar volgens zeggen wel onder kontrole; ’t schijnt dat ze een grote cirkel rondom de brand gecontroleerd afbranden zodat er uiteindelijk geen brandstof meer is voor ’t vuur. Er hangt wel een dreigende rookwolk in het noorden en ’s nachts worden we wakker van en penetrante brandlucht; Maandagmorgen staat de wind blijkbaar anders en ruiken we niets meer.

Vanmorgen vroeg de wandelschoenen weer aangetrokken en een prachtige wandeling gemaakt; heen langs de klifrand, terug door de kloof. Daartussen de “giant steps” (861 – voornamelijk in de rotswand uitgehouwen – treden) afgedaald. Aan ’t eind van de hike is er godzijdank een treintje en een kabelbaan om je weer omhoog te hijsen. Dat is een flinke kermis daar; bussen vol aziaten gaan met ’t treintje naar beneden, wandelen een klein stukje en gaan met de kabelbaan weer naar boven….Glote plet!
’s Middags uitgepuft en de was gedaan.

De wandeling die Dinsdag - ondanks de spierpijn in de dijen - in een andere kloof op het programma staat blijkt ter plaatse helaas niet door te kunnen gaan; dat deel van het park is afgesloten in verband met de branden,die door de harde wind en droge warmte (na de koude dip van vorige week is ’t nu extreem warm (> 35 C)) weer aangewakkerd schijnen te worden. Blushelikopters vliegen af en aan.
Als we na een lange afdaling en wandeling in de zuidelijke kloof weer boven bij het informatiecentrum aankomen zien we een aankondiging met de mededeling dat vanaf half twaalf die ochtend het hele park gesloten is…..
De branden zijn natuurlijk hotnews, maar het echte grote nieuws is de mededeling van Ian Thorpe dat-ie stopt met zwemmen. (tja, sommige mensen kunnen zelfs al stoppen als ze 24 zijn…) We horen “Pieter ven den Hoegenbend” op de radio zeggen dat hij’t jammer vindt dat de ‘Thorpedo’ stopt, maar wij geloven er niks van…!

Met de brandlucht in onze neus verlaten we - toch wel ’n beetje opgelucht - Woensdag vroeg de Blue Mountains en gaan richting Jervis Bay. (zo’n 150 km onder Sydney). Terwijl we daar in het vissersplaatsje rondlopen zakt de temperatuur van het ene op ’t andere moment zo’n 10 graden;dat lucht op! We boeken een “whale-watch-cruise” voor morgenochtend; toen we even twijfelden ging de prijs opeens $20 pp naar beneden. Nu vragen ons helemaal af of we nog kans maken op een whale-sighting. (maar ja, als we niks zien, kunnen we binnen 12 maanden gratis nog een keer mee; dat zou een goeie reden zijn om nog ’ns terug te gaan….)

Donderdag wordt de cruise om onduidelijke redenen afgelast en rijden we door naar onze volgende etappeplaats: Narooma. Daar lunchen we in een restaurant aan ‘t water waar de oesters en vis zo uit schijnen te komen, terwijl de om ons heen dobberende pelikanen hopen dat ze weer teruggegooid worden…
’s Avonds om 6 uur schepen we met zo’n 25 mensen in op een kleine open boot en arriveren een half uur later – na een nogal heftige overtocht – op Montague Island; ’n klein eilandje met een oude vuurtoren, ‘n zeeleeuwenkolonie en veel broedende vogels.(als Marc bij ‘t aanmeren als enige opvarende - voor de zekerheid….. - nog steeds z’n zwemvest aanheeft zegt de kapitein doodleuk “you can take it off now, the island won’t sink…”) Hoofddoel van de expeditie zijn de pinguïns, die vlak na het invallen van de schemering uit het water het eiland ophoppen en hun weg naar boven zoeken. In het pikkedonker beginnen we aan de terugreis. Als onverwachte superbonus duiken er plotseling zo’n 6 dolfijnen op voor de boeg van de boot die lijken te fluoriseren in het donkere water (door een of ander lichtgevend diertje, zoals de glowworms van vorig jaar) Werkelijk spectaculair!!