kamperen in de outback

Maandagochtend om 6 uur worden we opgehaald door gids & chauffeur Tim met z’n 4WD busje (eigenlijk ‘n omgebouwde vrachtwagen) en zijn uiteindelijk met 17 andere passagiers op weg naar Uluru (voorheen Ayers Rock). Het is een zeer gemeleerd en - zoals later zal blijken - erg aangenaam gezelschap! (7 nederlanders, ’n oude Schot, een stel pas getrouwde fransosen, moeder & dochter uit Brisbane, 5 Engelsen,’n Deense en ’n jonge knul uit Zwitserland)
In ’t begin van de middag- na ’n rit als van Leiden naar Parijs - komen we aan op de campsite; ’n stuk of 12 tenten (met elk 2 bedden) en een overdekte open keuken, BBQ & kampvuur. Elke keer bij aankomst sjouwen we de komplete keukenuitrusting en proviand voor 5 dagen uit de bus (en bij vertrek alles er weer in…we reizen elke dag naar ’n andere camping!) ’t Blijkt toch iets meer basic te zijn dan we hadden verwacht. Er stond helaas geen lunchbuffet klaar; dat moesten we eerst zelf klaarmaken…(en opruimen)
’s Middags was het volledig bewolkt; dat had als voordeel dat ’t niet zo warm was, zodat we een mooie wandeling konden maken door de Kata Tjuta (voorheen de Olga’s: een rotsformatie dichtbij Uluru), die hike is bij temperaturen boven de 36C dicht. En als nadeel dat er zo nu en dan een paar druppels uitvielen, maar vooral dat de ‘sunset’ bij Uluru in ’t water zou vallen…
Maar jawel, je begrijpt ’t al: precies om 7 uur breekt de bewolking en krijgen we toch nog een mooie rooie gloed over die bijzondere rots! Da’s trouwens wel een heel circus daar: ’n half uur voor de sunset komen alle bussen aangereden, klappen allemaal ’n tafeltje open voor de ”chips & dips” en de wijn en champagne (in verband met onze honeymooners) en dan maar wachten op de zonsondergang. Very special!
Na de BBQ vroeg naar bed, want…

…om 4 uur reveille…! De volgende morgen gaan alle bussen naar de ander kant van de berg voor de ‘sunrise’: weer zo’n circus, echter zonder alcohol deze keer. (toch struikelt de oude Schot over ’n opstapje en moet worden afgevoerd naar ’n medische post…)
Na een prachtige wandeling van ruim 9 km rondom de voet van Uluru rijden we ’s middags door naar de Kings Canyon (weer zo’n lange rit). Halverwege moeten we - als rechtgeaarde scouts - hout sprokkelen voor het avondmaal: als ‘t puntje bij ‘t paaltje komt blijkt Tim een flinke kettingzaag bij zich te hebben en verdwijnt er een enorme omgewaaide boom in stukken op ’t dak van de bus. ’s Avonds worden er een paar specifieke “bush-tucker” gerechten op het vuur klaargemaakt, inclusief een heerlijke damperbread. Bij het knapperend vuur klinken – ter ere van z’n verjaardag – een paar Sint Nikolaas liedjes. Weer vroeg onder zeil, want….

…om 4 uur reveille…! Deze keer omdat we een lange wandeling langs en in de Kings Canyon gaan maken en vlak na zonsopkomst de temperatuur nog dragelijk is. (het is inmiddels prachtig weer en erg warm).
’s Middags komen we er achter waarom we in een 4WD bus zitten. Ruim 3 uur met een vaartje van 80-100 km/uur over een unsealed road is niet bepaald een genoegen. Het enige verzetje zijn de kamelen die zo nu en dan voorbij flitsen….
Bij aankomst op de campsite blijkt er ’n heerlijke ‘waterhole” te zijn in de Glen Helen Gorge; even onderdompelen, voordat we afscheid nemen van de reisgenoten die de 3-daagse tour doen. We blijven met z’n 9-en over.

De laatste 2 dagen zijn tamelijk relaxed. Toch wordt iedereen rond zonsopkomst wakker en gaan we vroeg op pad om prachtige wandelingen te maken en lekker te zwemmen in waterholes. De laatste wandeling op donderdag blijkt nogal heftige “obsticals” te hebben, zodat “de oude Schot, Jeanette en de oude Marc” helaas halverwege moeten opgeven….
’s Avonds worden we tijdens een wandeling door de omgeving door ’n local ingewijd in een paar gewoontes van de aboriginals.

De laatste etappe (naar Palm Valley) is zo ernstig unsealed dat ’t busje een half uur over 4 km doet en de pic-nic lunch met alle leftovers van de afgelopen week bijna weer naar boven komt. ’t Was een fantastische week, maar ook wel weer prettig dat de we nu - vrijdagavond - in Alice Springs in een hotel zitten met airconditioning en zonder rood zand tussen de tenen….Morgen vroeg naar de West Coast voor ons laatste weekje!